Deze e-Note analyseert de werving door Rusland van Afrikaanse burgers voor de oorlog in Oekraïne en legt daarbij de nadruk op hoe de grenzen tussen arbeidsmigratie, mensenhandel en militaire dienstneming steeds meer vervagen. Nu Rusland te kampen heeft met stijgende personeelstekorten en een groeiende vraag in de defensiesector heeft het zijn wervingsactiviteiten uitgebreid naar het buitenland en put het uit een diverse groep van buitenlandse burgers, waaronder een stijgend aantal uit Afrikaanse landen.
De werving is vaak gestoeld op misleiding en dwang. Velen worden aanvankelijk aangetrokken door het vooruitzicht van civiele tewerkstelling, opleiding of migratiemogelijkheden, maar worden vervolgens onder strikte voorwaarden doorgesluisd naar legerdienst of defensiegerelateerd werk. Financiële stimuli, bedreigingen en juridische beperkingen maken het moeilijk om te weigeren of te vertrekken, wat zorgen baart over praktijken die veel weg hebben van mensenhandel.
Een gedecentraliseerd netwerk van tussenpersonen gaat gepaard met wettelijke en juridische stimuli, die door de Russische staat worden verstrekt en rekrutering vergemakkelijken. Afrikaanse regeringen hebben hierop gereageerd met onderzoeken en publieke waarschuwingen, maar hun acties blijven ongelijk vanwege diplomatieke gevoeligheden en handhavingsproblemen.
De e-Note situeert deze dynamieken in een ruimere verschuiving in de manier waarop oorlogvoering transnationale arbeidskrachten mobiliseert en digitale wervingskanalen gebruikt.
e-Note 100 downloaden(Alleen beschikbaar in het Engels)
Onderzoekslijnen: Eurazië; Sahel en Subsaharisch Afrika
Bron afbeelding: Gemaakt door AI
e-Note 100
Russia’s Recruitment of African Nationals in the War in Ukraine: Blurred Boundaries Between Migration, Trafficking and Military Recruitment